کلوپ بچه های ایرانی

  در صحنه ای از فیلم تبلیغاتی دکتر حسن روحانی که پیش از انتخابات از تلویزیون پخش شد از او سوال می شود موفقیت در انتخابات سخت تر و دشوار تر است یا ریاست جمهوری؟ روحانی بی درنگ پاسخ می دهد:ریاست جمهوری.

این پاسخ ،ضمن این که از امید و اعتماد به نفس او خبر می داد از واقع نگری وی و آگاهی  از دشواری راه پیش رو نیز حکایت می کرد. این دشواری اما در جشن های مردمی شنبه شب بیشتر احساس شد، زیرا در رفتار و گفتار و نگاه مردمان شادی کننده، موجی از امید دیده می شد و دشواری کار آقای روحانی پاسخ به همین امید است.

به بیان دیگر ، اگر تا پیش از این ، دشواری کار رئیس جمهور جدید ، حل مشکلات بر جای مانده از 8 سال اخیر شمرده می شد ، اما جشن امیدی که مردم به گونه ای واقعاً خود جوش در خیابان ها و میدان های شهرهای کشور برگزار کردند ، کار روحانی را صد چندان سخت کرد چه آن که پاسخ به امید یک ملت ، حتماً بسیار سخت از حل مشکل گرانی فلان کالاست.

 شاید بزرگترین پاسخ به این امید ، بازگردانی منزلت به جایگاه ریاست جمهور است و رساندن مردم به این باور واقعی که کشور در مسیری که باید حرکت می کند و دیگر از افراط ها و تفریط ها ، از بداخلاقی ها و حرمت شکنی ها ، از بی تدبیری ها و ندانم کاری ها و از منیّت ها و خودرأیی ها خبری نخواهد بود و کاربلدها ، کلید دار امور اجرایی کشور خواهند شد.

رییس جمهور منتخب البته شعارهای دهان پر کن و وعده های خیالی نداده که در کوتاه مدت سرخوردگی ایجاد کند و تنها از عزم خود برای گشودن قفل ها با کلید تدبیر سخن به میان آورده است. این عزم ، آنگاه که عملیاتی شود ، با پشتوانه ای به مراتب بیشتر از 18.5 میلیون رأیی که به سبد روحانی ریخته شد ، حمایت خواهد شد و راز این حمایت ، در امیدی است که بعد از سال ها در جامعه دیده می شود.

این روزها ، حال مردم خوب است و چه سخت است پاسداشت این حال خوب!